100 Yıl Geçse De Türkiye Yine Aynı Türkiye

"... Kendi krallıklarını sürdürebilmek için olanca gücü ile savaşan iç ve dış burjuvalar bir avuç insanın çıkarı için bütün bir toplumun çıkarlarına taban çıkmakta bir sakınca görmüyorlar. Sömürgen davranışlara karşı ülkenin aydınları insanca yaşamanın sadece bir avuç azınlığın imtiyazı değil bütün bir toplumun hakkı olduğu gerçeğini başlarını kuma gömmüş deve kuşlarına anlatmaya çalışıyorlar. Toplumcular istiyor ki bu toprakların nimetleri bütün toplum yararına değerlendirilsin ve kurulmuş olan düzen tek yanlı çıkarlar için işlemesin.

   Bu memleketin bir petrol davası vardır. Yabancı petrol şirketleri Türkiye'nin petrollerini Türkiye'nin zararına işletmektedirler. Her geçen gün Türkiye'nin kalkınmasına harcanabilecek bu paralar bu şirketler nedeniyle yabancı çıkarlar uğruna değerlendirilmektedir..." (Engin Ünsal  - Barnave, Türkiye ve Yarın - Yeni Tanin - 1966)

Engin Ünsal yazısında bu düzeni değiştirmezsek 100 yıl sonra da Türkiye aynı Türkiye olur demiş. Aradan geçen 60 yılda sanırım Türkiye yine aynı Türkiye.

Stefan Zweig - Bir Çöküşün Öyküsü

   Stefan Zweig'ın Bir Çöküşün Öyküsü adlı kitabını okuyorum. Elimdeki kitap Romans Yayınları tarafından basılmış, 1. Baskı. Kitabın yazarıyla ya da kendisiyle ilgili bir şey yazmayacağım. Yazacaklarım kitabın dili ve belki de çevirmeni ile ilgili. Sözünü ettiğim kitap bu zamana kadar okuduğum kitaplar arasında dili en bozuk olanların başında geliyor. Kitapta her sayfada birden çok yazım hatası bulunuyor. Bir kitapta yazım hatası olabilir, bir iki tane hata görmezden gelinebilir ancak bu kitabın durumu hata denilip geçilecek türden değil, düpedüz kötü bir çıkarılmış. Neredeyse her sayfada birden çok hata olabilir mi! Kitabı bu haliyle okura sunmaktan hiç mi utanmadınız, yazılanları hiç mi kontrol etmediniz! Özne yüklem uyumsuzluğu mu dersin, dahi anlamındaki -de'nin bitişik yazılması mı dersin, sözcüklerin hatalı yazımı mı dersin...

     Kitabın çevirmeni Tahir Sami Eren imiş. Sözünü ettiğim hataların çevirmenden kaynaklı olduğunu düşünmek istemiyorum ama kitaptaki hatalardan ötürü kafam hatalara takıldı ve yazılanları anlayamaz oldum.

     Ben de tepkimi bu şekilde göstermeyi uygun gördüm.

Youtube Yorumları Anatomisi

1.) İlk yorumlar

2.) İlk olmayan ilk yorumlar

3.) Şarkıcı/oyuncu için söylenen "Avrupa'da/Amerika'da olsaydı şimdi milyonlar izlenmişti. Türkiye'de değeri bilinmiyor." sözleri.

4.) Bilmem hangi takımlıyım ama şu takıma başarılar diliyorum yorumları.

5.) Rez alın buralar değerlenecek yorumları ve buralar değerlenecek yorumlarına yapılan "boşver değerlenmesin böyle kalsın. Biz bilelim." yorumları.

6.) Yıllar önce yapılan yorumlara yapılan "yaşıyor musun?" yorumları.

7.) Yorumu beğenin de siz beğendikçe gelip dinleyeyim yorumları.

İnsanın Tabiatı

 "Bir insanın tabiatından daha iyisini yapabilmesi zordu. Belki hayatta bundan daha zor bir şey yoktu."

İleri Bakmak - Vera Panova

Doğru Olanı Yapmak

"...Burslar bugün ödeniyor. Hala ne yapacağıma karar veremedim. İhtiyacı olan birine versinler. Ama almasam züppe biri olduğumu düşünecekler. Kendim kızlardan birine versem, diyecek ki "Generalin eşi, hayırsever olmak istiyor." Saşa'ya sordum, o da bana, "Almalısın elbette, bu senin hakkın." dedi. İhtiyacım olan her şeyimin olduğunu, bu paraya gerek olmadığını söyleyerek ona karşı çıkınca, "Sen bilirsin, bilmiyorum. Devlet bu parayı sana veriyor. Senin hayırseverliğine devletin ihtiyacı yok ki!" dedi. O da anlamıyor. Bu hayırseverlik yapmak değil ki... Doğru olanı yapmak..." (İleri Bakmak, Vera Panova)

Doğru olanı yapmak... Doğru olanı yapabilmek... Doğru olanın ne olduğunu bilmek... Doğru olanın ne olduğunu düşünmek... Doğru olanın ne olduğunu umursamak... Doğru olanı yapmayınca üzülmek, vicdan azabı duymak...

Zıvanadan Çıkmış Ölüm

"Mezarlığa iskeletler, bedenler, tabutlar yayılmıştı, sanki ölüm iyice zıvanadan çıkmıştı da, yaşayanlar yetmezmiş gibi, mezarlarındaki mevtaları da yeniden öldürmek için çıkarıyordu."

Vaktidir Dostum, Vaktidir

Vaktidir dostum, vaktidir. Yürek dinginlik istiyor,

Uçuyor birbiri ardına günler ve geçen her saat alıp götürüyor

Yaşamdan bir parça daha, ve biz seninle ikimiz

Yaşamak umudundayız, oysa kuşku yok ki öleceğiz.

Dünyada mutluluk yok, fakat dingin ve özgür olunabilir.

İmrenilecek bir yazgı düşlüyorum nicedir-

Nicedir, ben, yorgun köle, kaçıp gitmektir istediğim,

Uzak sığınağına çalışmanın ve lekesiz bir esenliğin.

Aleksandr Puşkin - 1834